شعرکوه

 
پروانه کاظمی در راه صعود به قله ی اورست
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ۱:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٦
 
               
   قله ی کهون                  


دوست عزیزم خانم پروانه کاظمی که در سال 89 موفق به صعودبه قله موستاق آتا و در سال 90 موفق به صعودبه دو قله ی ماناسلو و آمادابلام شده بود، از تاریخ 8فروردین امسال برای فتح قله ی اورست راهی نپال شده و از دیروز 17 فروردین در بیس کمپ اورست(5200 متر) مستقر شده است تا به تلاش دوماهه خود برای رسیدن به بلندترین قله ی جهان ادامه دهد.
برای این بانوی کوهنورد که همیشه مستقل و بدون حمایت مالی نهادها و فدراسیون و پشتیبانی رسانه های خاص دولتی به این امر مهم همت می گمارد تاشایستگی بی مانند بانوان ایرانی را به نمایش بگذارد، آرزوی سلامتی و پیروزی دارم.
 

 
comment نظرات ()
 
 
نقاب برفی
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٦
 

 

                                                              

ساحل چمخاله - پاییز90

 

برمودایت

تنها تن مرا کم داشت.

و تو شاید شباهتی به مثلث نداشتی.

برف می بارد

یاد موهایم می افتم

و گلوله هایی که سمت تاریکی من نشانه رفته اند.

با پاهای تیر کشیده

خیابان ها دودم کرده اند

وسرفه های سمت جزیره ات شیمیایی تر از این نمی شود.

آفت ام مترسک شدن بود

وسط روزهای هفته

لابلای هرزگی موهایت شاید

ومترویی که از من عبورت داده است.

رسوب بسته ای دررگ های گرسنه ام

خون نیمه ی دیگرم را رها میکند

در مثلثی که حفره مانده از من در برمودایت.

آخر این هفته به چشم هایت رضایت می دهم

 از سلولم جان سالم به در ببرد.

شیمیایی

رسوب بسته

مثلثی!


 
comment نظرات ()
 
 
شعر "صخره"
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ۱۱:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٢/۱۱
 


قله در من بود و باد

از سمت صخره های دل ات مرا می لرزانَد.

نمی باری

دارم به شانه هایم اضافه می شوم

و تن ام

پاکوب صخره های تن ات

تا قله از سرم بی افتد.

در تعادل بی رمق زمین

اکسیژن کم می آورم

نیستی

میان هراس خودم پهلو گرفته

قله از یادم رفته است.


 
comment نظرات ()
 
 
بازدید از قلعه مازیار
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ٧:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/٢٦
 

 مازیار مقارن با دوره خلفای عباسی بر مازندران و اطراف آن حکومت می کرده است ومرکز حکومتش منطقه لفور بوده است . اکنون باقیمانده کاخ هایش در منطقه هرمزان(مرضی دره کنونی) و ارسیوسر(آسیاب سر) وباقیمانده ی زندانش در روستای چاشت خوران کشف شده است.

درروز جمعه 1389/11/15 با دو دوست خوبم یاشا و مهدی برای بازدید از این مکان تاریخی رهسپار سواد کوه شدیم. عکس های این روز را باهم مرور میکنیم

 


 
comment نظرات ()
 
 
طنین آوای من
نویسنده : امیر نعمتی - ساعت ٢:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢٩
 

دکتر علی شریعتی

طنین آوای من

اگر دیگر نگذاشتند زندگی را ببینم ،

گفته ام که نثرهایم را به چاپخانه بدهند تا چاپ کنند

اما شعرهایم را

که از دستبرد هر چشمی پنهان کرده ام،

بردارند و بی آن که بخوانند ،

همه را ببرند و در شکافته ی کوه ساکت تنهایی ام

صومعه ای هست کوچک و زیبا

و روحانی و مجهول ،

به آن جا بسپارند .

چه در همین صومعه است که من

از وحشت تنهایی در انبوه دیگران می گریختم

و به درون آن پناه می بردم.

همین جا بود که شب ها و روزهای سیاه و خفه و دردناک را به نیایش می گذراندم

در برابر سر در آن که به رنگ دعاست ،

گرم ترین و پرخلوص ترین سروهاهای عاشقانه ام را

خاموش زمزمه می کردم.

و نغمه ی مناجات من ،

از چشم های پر اسرار مناره ای باریک و بلند آن

در آستانه ی هر سحرگاه و در دل هر شامگاه

و در بهت غمگین و اندوهبار هر غروب

در آن کوهستان خلوت و ساکت و مغرور تنهایی من می پیچید.

و همواره انعکاس طنین آن در این دره ،

گرداگرد دیوارهای بلند و سنگی و عظیم کوهستان ، می گردد و می پیچد و می خواند.

حتی اگر برای همیشه خاموش شوم،

حتی دیگر نگذارند فردا برگردم ،

و باز آوای محزون تنهایی سنگین و رنج آلود روح تنهایم را

در زیر رواق بلند و زیبای صومعه ام زمزمه کنم ،

آری

حتی اگر فردا دیگر نگذاشتند که برگردم ،

حتی اگر دیگر نتوانستم آواز بخوانم ،

طنین آوای من که از درون صومعه بر می خاست ،

همواره در این کوهستان خواهد پیچید !


 
comment نظرات ()